Eerste sollicitatie gesprek!

Het voordeel van mijn vrijwillerswerk bij Dichtbij is de toegang tot interne vacatures. Dichtbij is onderdeel van de Telegraaf Media Groep en deze interne vacatures zijn dus heel breed. Ik werd dan ook zo blij toen ik een paar weken geleden de vacature voor journalist bij Dichtbij in Alphen a/d Rijn voorbij zag komen. Natuurlijk werd er wel een aantal jaren werkervaring gevraagd, maar daar lees ik al over heen. Ik stuurde een mail met mijn motivatie en CV en dan nu maar hopen dat ik uitgenodigd zou worden. Dat ik, met mijn vrijwilligerswerk bij dezelfde organisatie in Rotterdam, een streepje voor zou hebben. Maar helaas na een tijdje kreeg ik de welbekende afwijzingsmail. Het nietszeggende bericht waaruit ik wederom kon afleiden dat mijn ontbrekende werkervaring de doorslag gaf.

De chef in Rotterdam had mij wel aanbevolen, maar het mocht helaas niet baten. Nu wordt er misschien wel anders naar gekeken door een recruitmentbureau dan door de chef zelf. Dus misschien had ik beter een mail aan de chef in Alphen direct kunnen sturen, in plaats van via de website te solliciteren. Maar so be it. Tot afgelopen donderdag… Mijn chef belde me terwijl ik op de krant aan het werk was met de mededeling dat er in Alphen nog niemand is aangenomen en dat ik de chef maar even moet bellen.

“Zeg maar dat ik gezegd heb dat je moest bellen en of je op gesprek mag komen.”

Met mijn hart in mijn keel draaide ik het nummer en kreeg de chef aan de telefoon. Ik deed enthousiast mijn verhaal en ook hij klonk enthousiast. Hij sprak al over “als we eruit komen, dan kom je met die en die aan het blok”. Het was een fijn telefoongesprek waarin het me duidelijk werd dat hij op zoek is naar mij. Iemand die graag aan het werk gaat bij Dichtbij, weet hoe het medium in elkaar steekt en wat je ervan kan verwachten en iemand die het computersysteem al kent. Natuurlijk moet ik nog veel leren, maar dat zijn in ieder geval al pre’s voor mij.

Woensdag mag ik op gesprek komen. Je zou denken dat ik sterf van de zenuwen, maar niets is minder waar. Misschien omdat het telefoongesprek al fijn was, waarin het op mij meer neer kwam dat dit gesprek een formaliteit of kennismaking is. Dus woensdagmorgen ga ik erheen. Ik snap ook wel dat het geen kat in het bakje is, maar voor de eerste keer heb ik het gevoel dat ik een goede kans maak!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *