Category Archives: study

Dreams with deadlines

In het kader van de blogchallenge schrijf ik over mijn vijf doelen van dit moment. Ik vind het leuk om artikelen binnen deze challenge te schrijven. Het zijn onderwerpen waar ik keer op keer serieus over moet nadenken, maar het lukt me keer op keer om toch weer genoeg woorden op papier te zetten. Ook deze vond ik weer lastig. Doelen in het leven zijn niet zo heel moeilijk, voor mij dan. Ik weet best wat ik wil bereiken, op de lange termijn. Maar op dit moment?

Continue reading

DUO controleert

Ik ben student af. Nu was dat in augustus nog best even uitzoeken wat ik allemaal moest doen en regelen om vooral boetes te voorkomen. Zo moest ik uitgeschreven staan bij de opleiding, want ik was afgestudeerd. En daarnaast moest mijn week-OV stop gezet worden, want daar had ik geen recht meer op. Dit eerste bleek geen probleem. Na ingelogd te hebben op DUO (Dienst Uitvoering Onderwijs) stond de einddatum op mijn studie op 31 augustus 2012. Dat leek me prima en besteedde daar verder dan ook geen aandacht meer aan. Opgelost leek mij.

Maar toen moest ik mijn week-OV stoppen. Na wat te hebben gegoogled, waren er meerdere manieren om te stoppen. Via mijn DUO kwam ik er niet helemaal uit. Online las ik dat je je week-OV kan stopzetten door de bestelling op te halen. Dat deed ik, maar dat stelde me niet helemaal gerust aangezien er op de bon stond dat mijn week-OV met succes was opgehaald. En aangezien ik geen zin heb ik boetes besloot ik voor de zekerheid een nummer te bellen. Na verschillende keuze menu’s, waarbij onder andere een BSN nummer moest worden ingetoetst, was mijn week-OV gestopt. En na er een keer mee gereisd te hebben, wist ik dat het allemaal wel goed moest zijn zo. Opgelost. Student af. Geen boetes. Geen gedoe. Alles geregeld.

Tot ik gisteren post kreeg van ons geliefde DUO. Waarin mij werd medegedeeld dat aan de hand van een controle van Dienst Uitvoering Onderwijs er wijzigingen waren doorgevoerd. Je gelooft het niet maar met ingang van 15 september 2012 heb ik weer een week-OV en sta ik ingeschreven bij de masteropleiding Oudheidsstudies aan de VU. Hoe doen?! Nou blijken meerdere ex-studiegenoten last te hebben van dit probleem, maar ik vind het werkelijk waar ongelooflijk. Door deze fantastische controle, kan ik maandag van alles gaan regelen. Fijn. Bedankt. Denk je na zes jaar studeren van ze af te zijn. Maar niets is wat het lijkt…

Afgestudeerd!

Mijn scriptie. Ik deed onderzoek naar het twittergebruik onder journalisten. Na een analyse van tweets, dertien interviews en een hoop schrijven leverde ik vrijdag 29 juni mijn scriptie in. Ingebonden, in kleur afgedrukt. Wat nog aardig wat geld gekost heeft en dankzij mijn lieve ouders kon dat allemaal. Want in kleur is toch mooier. Ik leverde hem in en een week later kreeg ik reactie van mijn scriptiebegeleider. Het was niet voldoende. Waaatt?! Niet voldoende dus. En hier kwam ik erachter dat ik de dupe werd van de altijd “het is wel goed” commentaren van mijn scriptiebegeleider. Tijdens het hele scriptieproces had ik twijfels over hem. Of hij was niet kritisch genoeg, of het was gewoon écht goed. Maar dat laatste kon ik me haast niet voorstellen, ik bedoel eerste versies staan altijd fouten in. Daar leer je toch ook van. Niet dat ik niets gehad heb aan de lieve man, de algemene commentaren die ik van hem kreeg had ik zeker wel wat aan. Maar het was niet genoeg. Waar ik van de lieve man bijvoorbeeld geen enkele feedback over het taalgebruik kreeg werd ik door de tweede lezer op dat punt helemaal afgebrand. Qua taal was het gewoon slecht. Ik schaamde me dood. Maar omdat mijn begeleider daar nooit iets over gezegd heeft heb ik er nooit verder naar gekeken, mijn fout.

Dus ging ik verbeteren en leverde 6 augustus opnieuw mijn scriptie in. Alle taaldingen eruit gehaald, lieve studiegenootje nog wat extra dingen voor me eruit gehaald. De discussie helemaal herschreven. Hier kon ik nog iets aan doen, daar had ik nog tijd voor, in de hoop mijn cijfer op te krikken. De twee docenten hadden namelijk besloten me een 6 te geven mits de taal goed was. Maar ik had keihard gewerkt, ik wilde een 8! Dat ging ik niet meer redden, maar met de goede feedback van de tweede lezer toch nog hard mijn best gedaan om er meer dan een 6 van te maken.

Woensdag 8 augustus, rond 14:00 uur, lag ik lekker buiten in het gras, we waren op vakantie op de camping in Ouddorp. En ik kreeg het verlossende mailtje, een 6,5! Nu is een 6,5 niet gigantisch hoog, maar het is voldoende wat betekent dat ik ben afgestudeerd! Met een andere begeleider had ik denk ik wel een hoger cijfer kunnen halen, maar so be it. Ik sta gemiddeld een 6,9. Afstuderen met een 7 vind ik toch best wel goed. Vanmorgen had ik een afspraak met de studieadviseur om de bulaanvraag te doen en dat is ook allemaal goedgekeurd, dus nu is het écht officieel: Ik ben afgestudeerd!

Nu op banenjacht…

Dramatische scriptie wending

Ik dacht ervan af te zijn. Vrijdag 29 juni rond half vier stond ik op de VU beneden in de rij bij het copycentrum. Net op tijd, iets voor half vijf, was ik aan de beurt en liet ik mijn scriptie van 69 pagina’s in kleur in drievoud printen en inbinden. Het kostte wat, maar zag er mooi uit. En na veel getwijfel, spanning en angst was ik tevreden. Ik had er alles aan gedaan, hard gewerkt en dan moest het toch wel goed komen? Dus ik leverde mijn scriptie in. De week erop voelde ik spanningen, stress: zal het nu wel goed genoeg zijn? Maar tegen het einde van de week kwam er een rustig gevoel over mij heen. Ik had hard gewerkt, was tevreden, dat moest wel goed komen.

Vrijdag 6 juli, rond 14:00 uur, liep ik met mijn zusje in de V&D in Haarlem en kreeg ik een mailtje van mijn scriptiebegeleider. NEE, verbeteren… Blijkbaar was mijn taalgebruik onzorgvuldig en onder de norm. Dus moet ik hem verbeteren, morgen kan ik mijn scriptie met opmerkingen en feedback ophalen in het postvak van mijn tweede lezer. Balen was het eerste gevoel bij het lezen. Gevolgd door angst. Is de inhoud dan wel goed? Daar was ik nog het meeste bang voor, taalgebruik toch zeker niet. Taal is toch mijn ding. En kan ik dan nog wel op tijd afstuderen. Dus stuurde ik een mailtje terug met deze vragen. De boosheid kwam later pas, want verdomme mijn scriptiebegeleider had tijdens onze afspraken en het feedbacken van hoofdstukken nooit hier iets over gezegd. Als het niet gezegd wordt, hoe kan je dan weten dat je het niet goed doet? Zelfs niet bij mijn conceptversie was dat niet de feedback die ik meekreeg. Waarschijnlijk heeft hij daar nooit echt naar gekeken, maar daar word ik nu wel op afgerekend. Dat is toch niet fair?

Ik kreeg een mailtje terug met het simpele antwoord dat als ik alles voldoende aanpas ik op tijd kan afstuderen. Je kan dit interpreteren dat als ik de taaldingen goed verbeter ik mijn scriptie haal, dus dan moet de inhoud goed zijn. Maar hij zegt dit niet zo letterlijk. Dus wat betekent dit nou voor de inhoud van mijn scriptie? Ik stuurde er een tweede mail achteraan met een duidelijke concrete vraag over de inhoud van mijn masterscriptie en voegde daar op een beleefde manier aan toe dat ik het wel vervelend vind aangezien hij nooit iets gezegd heeft over mijn slechte taalgebruik. Maar geen antwoord. Misschien komt dat nog, of niet. Morgen ga ik in ieder geval naar de VU om mijn scriptie op te halen. Dan kan ik meteen zien hoe groot mijn aanpassingen moeten zijn en wat er precies bedoeld wordt met onzorgvuldig taalgebruik. Misschien niet wetenschappelijk genoeg geschreven? We zullen het morgen zien. En dan maar hopen dat alles goed komt. Als het alleen taal-aanpassingen zijn komt dat vast goed, maar als de inhoud ook niet goed blijkt te zijn, dan wordt het wel weer spannend.

Scriptie-blues

Het is bijna zover, vrijdag lever ik mijn masterscriptie in, de definitieve versie. En naar dat moment toe heb ik steeds nog wel wat dingen te doen. En man wat zal ik blij zijn als ik helemaal tevreden ben en hem in kan leveren. Het zal allemaal wel goed komen, daar niet van, maar over de dagen heen heb ik momenten van complete angst en momenten van “het komt allemaal wel goed”. Het is een beetje lastig uitleggen. Mijn conceptversie was vrij goed. Hier en daar een opmerking en een hoofdstuk herschreven in een andere structuur. Maar daarnaast, niet veel negatieve feedback gekregen. Dus waar maak ik me dan zo druk om?

Het is de angst dat mijn scriptiebegeleider misschien niet streng genoeg is? Wat als mijn tweede lezer het nou vreselijk slecht vindt? Bang dat mijn scriptiebegeleider te soft is geweest tijdens de verschillende afspraken die we hebben gehad voor het bespreken van hoofdstukken. Maar aan de andere kant probeer ik mezelf op te peppen door te denken dat dat wel niet zal. Hij zal toch niet voor niets door de VU aangenomen zijn? Misschien is het wel al vrij goed en lijkt hij daarom zo ‘niet-streng’.

Het zal wel gezond zijn deze angst, spanningen, nervositeit en stress. Vrijdag ga ik wel halen. Dat is het probleem helemaal niet, gelukkig. Morgen, donderdag en vrijdag werk ik dan maar op de VU. Dat werkt bij mij toch het beste. Beter dan thuis werken. Dat lukte me de afgelopen tijd wel al beter, maar niets gaat boven een muf en ongezellig computerlokaal van 10:00 tot 17:00 uur. Het zal toch allemaal wel goed komen hè?

Ingeschreven!

Gisteren was het zover en nu is mijn eigen bedrijf een feit. Nu ik afgestudeerd ben is het op zoek naar een baan. Freelancen is binnen de journalistiek de beste manier om werkervaring op te doen en netwerken op te bouwen. Zeker nu de arbeidsmarkt vrij dicht ligt binnen deze sector. Maar om te gaan freelancen is het wettelijk verplicht om ingeschreven te staan bij Kamer van Koophandel, in verband met belastingen. Dus downloadde ik het inschrijfformulier, vulden hem in en ging naar het kantoor in Rotterdam.

Het was een warme zomermiddag, dus wat een genot was het toen ik het gebouw binnen liep. Ik werd overspoeld met de heerlijke frisse lucht van airco. Ik meldde me bij de receptie en kreeg een informatieformulier en een kaart mee die liet zien hoeveel wachtende er nog voor me waren. Na een tijdje werd ik door de eerste meneer geroepen voor een voorlichtingsgesprek. Hij vulde een formulier in, waarvoor ik de meest lastige vragen moest beantwoorden zoals het geschatte salaris en het aantal klanten. Moeilijke vragen omdat ik geen idee heb, ik moet nu gaan beginnen met opdrachten binnen halen. Wie weet hoeveel ik ongeveer zal gaan verdienen op jaarbasis en hoeveel klanten ik zal hebben… Maar een schatting is ook een schatting. Na dit formulier kon ik nog vragen stellen, maar ik had me goed ingelezen dus die had ik op dat moment niet. En ik kon weer in de wachtkamer plaatsnemen tot ik geroepen zou worden voor de inschrijving zelf.

Tegen die tijd had ik vijf wachtende voor me. Normaal duurt wachten altijd ellenlang, maar het viel me mee. Tenminste het duurde wel, maar zo voelde het niet. Om één of andere stomme reden was ik ook een beetje nerveus. Dat was echt nergens voor nodig. Op een gegeven moment werd ik geroepen door de tweede meneer. Ik leverde beide formulieren in, die ik zelf had ingevuld en die de eerste manier had ingevuld, en het inschrijven kon beginnen. Ik kon meekijken op een ander scherm en alles werd ingevuld. Tot slot werd ik meteen aangemeld bij de belastingdienst en na wat welkomstbrieven te hebben ontvangen was daar dan mijn KvK nummer. Bij de receptie betaalde ik voor 2012 en voor het uittreksel, het officiële bewijs van mijn bedrijf Suzanne Kamps.

Dus nu heb ik mijn eigen bedrijf en kan ik gaan freelancen. Maar zo makkelijk gaat dat natuurlijk allemaal niet. Ik moet wel klanten werven, opdrachten krijgen. Natuurlijk helpt het al mee dat je in het handelsregister staat, een middel voor bedrijven om mensen of andere bedrijven te vinden. En daarnaast zijn er talloze websites waar je je als freelancer kan aanmelden. Ik ben benieuwd hoe lang het zal duren voor ik mijn eerste opdracht krijg, maar ik heb er zin in!

Dus zeg het voort! Je kan mij inhuren voor het schrijven van teksten zowel online als offline en daarnaast ook voor het maken van foto’s, uiteraard mogelijk in combinatie met het schrijven. Voor meer informatie kun je op mijn portfolio kijken.