Category Archives: love

Moeder zijn van het allerleukste kindje

Aai… Het is alweer te lang geleden. Sophie is ondertussen alweer bijna 5 maanden oud! Dus tijd voor een echte mommy blog. Ik zal jullie eens vertellen hoe fantastisch ik het vind om moeder te zijn.

De titel verklapt het al. Maar onze Sophie is de allerleukste. Dat zeggen vast alle moeders over hun kind(eren). Ze is mooi, lief, zoet, soms wat ernstig, maar bijna nooit verdrietig en slaapt goed. Vooral ‘s nachts. Ik weet dat niet alle moeders dit geluk hebben en ik wil niemand jaloers maken, maar ik ben trots om mijn meisje.

Voordat Sophie werd geboren bereidde ik me vooral voor op de eerste drie maanden. Ik hoorde van de meeste mensen dat deze eerste 3 maanden het pittigst zijn. Natuurlijk moet je aan elkaar wennen, maar ook is je nachtrust weg en de zorg van zo’n klein mensje kost een hoop energie. Als mensen me vragen “hoe bevalt het nou moeder zijn?”, is het antwoord heel simpel. Het is fantastisch! Die eerste 3 maanden die zo pittig zouden moeten zijn? Dat valt me zo mee. Maar Sophie maakt het ons zo makkelijk.

Continue reading

I heart Newcastle

Het weekend na Valentijnsdag ging ik eindelijk met boyfriend weer eens een weekendje weg. Ik aasde sinds januari al een tijdje op de mini-cruise naar Newcastle via vakantieveilingen. Maar iedere keer zat ik er steeds naast. Tot 28 januari. Toen was het raak. De mini-cruise naar Newcastle was eindelijk van mij. Ik reserveerde voor het weekend na Valentijnsdag. Niet vanwege Valentijnsdag per se. Maar dat was toevallig ook het weekend dat het beste uitkwam in verband met werk, korfbal, voetbal en natuurlijk Feyenoord. Nu was het eigenlijk de bedoeling dat ik het geheim zou houden voor vriendlief tot donderdag 14 februari. Maar ik was zo enthousiast dat ik het geen dag langer voor me kon houden. Dus diezelfde avond dekte ik de tafel, had lekker eten gemaakt en wachtte zo tot vriendje thuis kwam. Met water in wijnglazen, want we drinken toch geen wijn op maandagavond, en een envelop met de bevestiging van de boeking in een kaart op zijn bord wachtte ik hem op. De reactie is dan altijd het mooiste. Gelukkig vond hij het net zo leuk als ik en was het nu aftellen tot we weg gingen.

Vorige week zaterdag was het dan zo ver. Zaterdag 16 februari rond 14.00 uur vertrokken we met de auto richting IJmuiden. Bij de C1000 haalden we nog even broodjes voor onderweg en rond vier uur waren we op de boot ingecheckt en al. Om half zes vaarden we pas weg, we zochten onze hut met zeezicht (!) op. Zeezicht was helemaal waar, alleen jammer genoeg blokkeerde een reddingsboot ons zicht. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het schip had drie restaurants, twee bars, een mini-casino, drie winkels en een bioscoop. In de grote bar hebben we geproost op ons weekend samen met een biertje en een achterlijk duur wijntje.

Het dinerbuffet was heerlijk, blijkbaar is eten op schip altijd heel goed. Dat is helemaal waar. Verrukkelijk en waanzinnig veel keus. Steak, kalkoen, gebraden ham, kalfsvlees, eendenborst en ga zo maar door. Smikkelen en smullen dus. Na het buffet zijn we naar de grote bar gegaan voor een drankje. Na het dure wijntje van eerder sloeg ik maar even over. Voor veertig cent meer genoot ik van een Cosmopolitan. En ook het entertainment was aanwezig, een leuke band die naar BF’s idee iets te veel zoetsappige muziek speelde. Zo hebben we daar lekker gekeken en geluisterd naar de band met een drankje erbij. Voor je het weet is de dag om en kun je naar bed. Want de volgende dag zouden we aankomen in Newcastle.

Ik heb perfect geslapen. Absoluut geen enkele last ondervonden van het slapen op een schip. Rond acht/negen uur worden we gewekt. En hier raak ik in de war. Want technisch gezien zijn we dan in Engeland want een tijdsverschil van een uur betekent, maar op de boot hielden ze Nederlandse tijd aan. Verwarrend. Dus acht uur Engelse tijd, negen uur Nederlandse tijd. Douchen, krentenbol naar binnen en hup op het dek kijken terwijl we Newcastle binnenvaren. En vooral héél véél foto’s maken. Newcastle is daadwerkelijk prachtig. Oude gebouwen, moderne huizen, boten en schepen en natuur. Ik moet de foto’s nog uitzoeken, maar er zullen vaste mooie plaatjes tussen zitten. Eenmaal van het schip af konden we de bus in die ons naar het centrum van Newcastle bracht, het treinstation om precies te zijn. Vandaar kon de citytour gaan beginnen.

We waren niet erg goed voorbereid. Ik had een boekje over de stad wel op de boot meegenomen en de avond ervoor wat doorgebladerd, maar niet mee de stad in genomen. Was niet al te snugger. Dus kochten we op het station een kaart van Newcastle voor een pond. Er waren wel al een paar dingen die we op voorhand wilden zien. Zo was er aan de Tyne een markt waar ik graag heen wilde, waar we dan ook meteen de bruggen mee konden pikken, en BF wilde graag het stadion zien. Naar mijn idee ligt het stadion nooit IN het centrum, dus bedacht ik dat we dat het beste als eerste konden doen. Het stadion stelde niet veel voor. Van een afstand leek het meer een gebouw in de steigers, waar nog aan gebouwd moet worden. En helaas konden we nergens naar binnen gluren. Vervolgens liepen we door Chinatown door naar de markt. Wat waren de wandelingen vermoeiend. Newcastle is één en al berg en dal. Op en neer. Constant maar weer. De weg naar de markt was steil naar beneden, dat is leuk totdat je je beseft dat je ook weer terug moet ;-)

De markt liep langs de Tyne, altijd leuk om even rond te kijken. We hebben leuke onderzetters gekocht, met van die ouderwetse bier-reclames erop. Verder niets. Na even de bruggen, het water, de gebouwen eromheen bewonderd en gefotografeerd te hebben gingen we verder. Voor dé heuvel, eerst even wat moed ingedronken in een cafeetje. En toen hop, omhoog. Boven aangekomen was ik helemaal kapot, maar ik had wel mijn desperados weer verbrand. Op de weg terug richting het centrum zijn we nog wat straatjes ingegaan. Dat is wel het voordeel van absoluut geen planning, de straatjes die je normaal niet ziet, zie je dan wel. Zo zijn we nog langs Black Friars gekomen en hebben we wat oude stadsmuren gezien.

Eenmaal terug bij centraal station gingen we op zoek naar winkelcentrum ‘Metrocentre’, het grootste winkelcentrum van Europa. De kaart gaf een pijl aan, wat dus betekende dat het winkelcentrum buiten de kaart lag, maar geen idee hoe ver erbuiten. Na wat heen en weer gelopen te hebben, gaven het maar op. De gewone winkels waren dicht, het was toch zondag. Dat was jammer, want BF wilde graag een voetbalshirt van Newcastle. Dat is een traditie, overal waar we komen kopen we een shirt van. Gran Canaria, Rome, Bordeaux zijn al onderdeel van de collectie. Er was wel een ander winkelcentrum, maar dat leek ons iets te ver weg. We waren aardig moe, maar we hadden nog tijd dus besloten gewoon maar een straat in te lopen. En na een tijdje liepen we zo tegen dat andere winkelcentrum aan, waarvan we dachten dat het te ver weg zou zijn. Dus konden we toch nog een shirt kopen.

Vervolgens gingen we weer terug naar de bus, checkten we weer op de boot in en hebben even gelegen in onze hut. Uitrusten. Daarna weer heerlijk gegeten, wat gedronken met jawel dezelfde livemuziek als de avond ervoor. Met exact dezelfde nummers. En niet veel later was het bedtijd, we waren gesloopt van de dag. Ron half tien kwamen we aan in IJmuiden en reden we weer naar huis. Maar we hebben een top weekend gehad. Het was kort, maar super leuk. Een echte aanrader!